obraz22.gif
Słownik staropolskiHistoriaMusztraCiekawostkiKulinariaPieśniInformacje rekrutacyjne
Duma rycerska PDF Drukuj Email
Wpisany przez Maciej Waligóra   
poniedziałek, 28 grudnia 2015 17:12

Powiedz, wdzięczna kobzo moja,

Umie li co duma twoja,

Cóż może być piękniejszego

Nad człowieka rycerskiego.

 

Cóż nad pograniczne kraje,

Kędy skoro lód roztaje

Ujźrzysz pola nieprzejźrzane,

Młodą trawą przyodziane.

 

Ujźrzysz dąbrowy rozwite,

Ujźrzysz ptastwo rozmaite,

Zwierzu stada niezliczone

I ryb roje niezłowione.

 

Gdzie czasem wieśniak ochoczy

Łowiąc sieci swoje toczy,

Albo na straż wyprawiony

Strzela źwierz strzelec ćwiczony.

 

Lub przez niemienione progi

Dnieprowy kozak ubogi

Czółnem płynie nie bez strachu,

Chudoju żyw sołomachu.

 

Usarz zasię w mocnej zbroi

Warownym obozem stoi,

Który po szczupłym obiedzie

Straż zarazem swą zawiedzie,

 

W tym próbuje w kole koni

Lub kopiją pierścień goni.

A kiedy zaś trwoga przyjdzie,

Z trzaskiem z obozu wynidzie,

 

Pod świetnymi chorągwiami,

Głośny trąbą i bębnami.

Bieży pochylony lasem,

Dla sławy, dla zysku czasem.

 

Tam młódź harce swoje zwodzi,

A zaś we krwi często brodzi,

Pałasz kładzie w poszwę krwawy,

Cedząc zaś krew za rękawy.

 

Dziękując czasem z wygrania,

A podczas też więc przegrania.

Na jakąż więc stronę stanie,

Bądź zawsze pochwalon, Panie.

 

Drugiego też bystra strzała

W sercu skrwawionym ostała.

Trzeci końmi podeptany

Polega czasem bez rany.

 

Za tym jedna przełomiona

Nazad ustępuje strona,

A zwycięzca niebłagany

W tył srogie zadaje rany.

 

A w tym do łupu zebrane

Rycerstwo zaś spracowane

Obraca się z trudu swego,

Dając chwałę Bogu z tego,

 

Dziękując czasem z wygrania,

A podczas też więc przegrania.

Na jakąż więc stronę stanie,

Bądź zawsze pochwalon, Panie.

Boże, który masz w swej pieczy

Ludu rycerskiego rzeczy,

Chudy żołnierz prosi Ciebie,

Odpłać mu te nędzę w niebie.

 
Nasi dobroczyńcy:


  


 

Nasi dobroczyńcy: